H1: Woningen samenvoegen
Twee kleine appartementen samenvoegen tot één ruime woning: begrijpelijk vanuit de bewoner geredeneerd, maar niet zonder meer toegestaan vanuit het perspectief van de gemeente.
Waarom dit vergunningplichtig is
Het samenvoegen van woningen is een functiewijziging: het aantal zelfstandige woningen op een locatie neemt af. Net als bij splitsen beoordeelt de gemeente of deze wijziging past binnen een evenwichtige toedeling van functies aan locaties, en is hiervoor doorgaans een vergunning nodig.
Waarom gemeenten hier vaak terughoudender in zijn
Waar woningsplitsing het aantal woningen vergroot, doet samenvoeging het tegenovergestelde. Gezien de aanhoudende druk op de woningmarkt in veel Nederlandse gemeenten, staan gemeenten samenvoeging vaak kritischer tegenover dan splitsing — sommige gemeenten hebben hiervoor specifiek beleid, met bijvoorbeeld een compensatie-eis (het elders toevoegen van een woning) of een verbod op samenvoeging in gebieden met woningschaarste.
Technische kant
Naast de ruimtelijke toets kan het samenvoegen van twee woningen ook technische ingrepen vereisen — bijvoorbeeld het doorbreken van een scheidingsmuur, wat een constructieberekening kan vragen als die muur dragend is.
Hoe u dit voor uw situatie controleert
Omdat gemeentelijk beleid over samenvoeging sterk uiteenloopt — van ruimhartig tot nagenoeg onmogelijk — is het verstandig om het specifieke beleid van uw gemeente te raadplegen voordat u een samenvoegingsplan uitwerkt.
In de praktijk
Bij een samenvoegingsplan controleren wij eerst het gemeentelijke beleid hierover, en kijken we naar de constructieve kant van het doorbreken van de scheidingsmuur — beide bepalen mede of, en hoe, het plan haalbaar is.
Laat uw bouwplan vooraf beoordelen
Overweegt u twee woningen samen te voegen tot één? Laat uw bouwplan vooraf beoordelen.